Juist vanwege de kwetsbaarheid van jongeren die voor hun geaardheid uitkomen, is het belangrijk dat jongeren zich veilig voelen in het gezin, maar ook in de christelijke gemeente. Geen kritische vragen of een veroordeling, maar: open armen. ,,Wat voor de ouders geldt, geldt ook voor de kerk: anders kun je ze juist op zo’n moment voor altijd kwijtraken”, zegt Klaas Hoorn. ,,Ik zou tegen de kerken willen zeggen: pas ook op je roze schaapjes.” Hijzelf behield het geloof in de heftige periode dat hij zijn naaste omgeving vertelde over zijn homoseksualiteit. ,,Ik heb erg geworsteld met de afwijzing van mensen. Toch is het belangrijk voor me geweest om mijn geaardheid te accepteren zodat er rust is gekomen in mijn leven. Je kunt pas echt zijn, authentiek zijn als je jezelf accepteert zoals je bent; dat geldt trouwens voor iedereen. Ik heb in de loop der jaren geleerd dat geloof niet draait om angst - met dat beeld was ik opgevoed: heb ik wel een nieuw hart, ben ik wel bekeerd? - maar om vertrouwen. Dat heeft mij de ruimte gegeven om met mijn vriend Roeland verder te gaan. Als je geloof en je leven niet op angst steunen maar op liefde en vertrouwen, pas dan kun je tot je bestemming komen.”

(uit: God en hun dochter? Het werd God. Artikel over Caritas in Woord & Dienst, 14 oktober 2006, nummer 19)

TIP: luister hier naar het programma "Mijn kind is homoseksueel" (Eva radio, EO, 23 januari 2010) waar Emmy en Klaas aan hebben meegewerkt.